Dysze dwuczynnikowe woda–powietrze do mgły, nawilżania i powłok

W dyszy dwuczynnikowej spotykają się dwa media: ciecz i sprężone powietrze. Zależnie od konstrukcji mieszają się wewnątrz głowicy albo dopiero za otworem. Energię rozpylania daje głównie powietrze, dlatego bardzo drobną kroplę uzyskuje się przy niskim ciśnieniu cieczy, bez pompy wysokociśnieniowej, a ciecz można podawać pod ciśnieniem lub zasysać. Przepływ i kształt strumienia wyznacza kombinacja korpusu oraz nasadek cieczowej i powietrznej.

Dysze dwuczynnikowe pracują przy nawilżaniu i zamgławianiu, chłodzeniu i kondycjonowaniu gazów, odpylaniu drobnej frakcji oraz nanoszeniu olejów, środków antyadhezyjnych i cienkich powłok. W porównaniu z dyszą mgłową nie wymagają wysokiego ciśnienia wody i lepiej znoszą ciecze lepkie, ale zużywają sprężone powietrze, które trzeba ująć w bilansie sprężarki. Przepływ cieczy podaje się zwykle w l/⁠h, a powietrza – w m³/h. Wzór Q₂ = Q₁ × √(P₂/P₁) nie działa tu wprost, bo przepływ cieczy zależy od obu ciśnień jednocześnie, dlatego pracujemy na tabelach dla danej kombinacji nasadek. Przykładowy bilans: jeśli proces wymaga 120 l/⁠h wody, a wybrana kombinacja daje przy ustalonych ciśnieniach 8 l/⁠h, potrzeba 120 / 8 = 15 dysz, a sprężarka musi pokryć piętnastokrotność zużycia powietrza jednej dyszy.

Na wybór wpływają ilość cieczy i wymagana kropla, ciśnienie i wolna wydajność sprężonego powietrza, sposób podawania cieczy, jej lepkość i zanieczyszczenia, kształt strumienia i odległość od celu. W katalogu jest 100 pozycji B4S i EUSPRAY z gwintem 1/4, ze stali AISI 303 i 316 oraz mosiądzu niklowanego, np. B4S E1-B2-P21.3 ze stali AISI 303. Inżynier B4S dobiera kombinację pod Państwa media i przekazuje tabelę przepływów wody i powietrza przed zamówieniem.